Bir manzara fotoğrafını e-postayla göndermek, saydam zeminli bir logoyu bir tasarımcıya vermek ve küçük yazılar içeren bir ekran görüntüsünü paylaşmak farklı işlerdir. Dosya biçimi seçerken ilk soru resmin neye benzediği, ikinci soru ise alıcının dosyayı nerede açacağıdır. Bu iki cevabı bildiğinizde JPEG, PNG ve WebP arasındaki seçim daha somut hâle gelir.

Kayıplı ve kayıpsız kayıt nasıl ayrılır?

Kayıplı sıkıştırma daha küçük bir dosya üretmek için resimdeki bilginin bir bölümünü atar. Ayar yükseldikçe ortaya çıkabilecek ayrıntı kaybının miktarı ve biçimi kullanılan kodlayıcıya ve resme bağlıdır. Kayıpsız sıkıştırma ise kodlayıcıya verilen piksellerin değerlerini geri elde etmeye izin verir. Renk dönüşümü, kırpma veya küçültme gibi bir işlem dışa aktarmadan önce yapılmışsa yeni dosya o işlemin sonucunu korur.

Örneğin eski bir JPEG dosyasını PNG olarak kaydettiğinizde elinizdeki pikselleri yeni bir kayıplı JPEG adımı olmadan saklayabilirsiniz. JPEG kaydında önceden yumuşamış saç telleri ve renk geçişleri bu dönüşümle geri gelmez. PNG kopyası, düzenlemeye devam etmek için yararlı olabilir ve kaynak JPEG’den daha büyük çıkabilir.

JPEG’i fotoğraf ve geniş uyumluluk için deneyin

Gündelik JPEG dosyaları kayıplı kodlama kullanır. Yüzler, manzaralar ve yumuşak renk geçişleri içeren durağan kareler için pratik bir başlangıçtır. Bir başvuru formu yalnızca JPG veya PNG kabul ediyorsa, fotoğrafı JPEG olarak dışa aktarıp formun dosya sınırını ayrıca kontrol edebilirsiniz. Şeffaf bir kenar gerekiyorsa sıradan JPEG dışa aktarımında arka plan bir renkle doldurulur. JPEG Komitesinin JPEG 1 açıklaması

JPEG’i karşılaştırırken fotoğrafta ilk bakışta göze çarpan bölgeye ek olarak ince çizgileri ve yüksek kontrastlı kenarları inceleyin. Parlak gökyüzüne karşı duran anten, koyu ceketin dikişi veya ürün üzerindeki küçük bir yazı, aşırı sıkıştırmayı daha kolay belli edebilir. Böyle bir noktada kaliteyi bir kademe artırmak veya daha yakın bir kare eklemek işe yarayabilir.

PNG’yi keskin çizgiler ve şeffaf kenarlar için deneyin

PNG, kayıpsız bir biçimdir ve saydamlığı taşıyabilir. Üzerinde küçük yazılar olan bir uygulama ekranı veya farklı zeminlerde kullanılacak bir logo için uygun bir başlangıçtır. Şeffaf logo dosyasını beyaz bir sayfada ve koyu bir yüzeyde açın. Kenarda beklenmeyen açık renkli bir çizgi varsa dosyanın dışa aktarımını, varsa katman arka planını ve kenardaki yarı saydam pikselleri kontrol edin. W3C PNG belirtimi

PNG kullanmanız okunabilirliği tek başına garanti etmez. Geniş bir masaüstü ekran görüntüsü bir sohbet kutusuna sığdırıldığında orijinal pikselleri korunmuş olsa da yazı küçük görünebilir. Bu durumda ilgili bölümü daha dar kırpın veya tam ekranın yanına ayrıntı kopyası ekleyin. Resmin geometrisi ve sunulduğu genişlik, dosya biçiminden ayrı kararlardır.

WebP’yi karşılaştırmaya ne zaman dahil etmeli?

WebP hem kayıplı hem kayıpsız olarak dışa aktarılabilir ve şeffaflık destekler. Web sayfası için bir fotoğraf hazırlıyorsanız kayıplı WebP’yi aynı ölçülerdeki JPEG ile karşılaştırın. Logo ya da uygulama ekranında ise kayıpsız WebP’yi PNG ile deneyebilirsiniz. Tarayıcı, yayın aracı, düzenleyici ve teslim formu aynı biçimleri kabul etmeyebilir. Dosyanın gideceği yer belli olduğunda o akış üzerinden bir deneme yapın. Google WebP biçim rehberi

Örneğin siteniz WebP gösterebilirken müşteriniz dosyayı kabul eden eski bir iş akışı kullanıyor olabilir. Bu durumda sitenin kopyasıyla teslim kopyasını ayrı hazırlayın. Bir dosyayı JPEG’e çevirmek gerekiyorsa mümkünse orijinal veya son kayıpsız düzenleme dosyasına dönün. Dosyanın uzantısını elle değiştirmek içeriği dönüştürmez.

Üç dosyayla kısa bir deneme

İlk olarak bir fotoğrafı aynı piksel ölçülerinde JPEG ve kayıplı WebP olarak çıkarın. Aynı görüntüleyicide kenarları ve yumuşak geçişleri inceleyip boyutları karşılaştırın. İkinci olarak şeffaf bir logoyu PNG ve kayıpsız WebP olarak kaydedin. Açık ve koyu zeminlerde görünümünü, ardından alıcının kullandığı uygulamada açılışını kontrol edin. Üçüncü olarak küçük yazılı bir ekran görüntüsünü kayıpsız bir biçimde dışa aktarın ve telefonda yeniden açın.

Sonuçları bir dosya adı veya kısa notla saklayın. Örneğin fotoğraf için JPEG, marka dosyası için PNG ve web kartı için WebP seçtiğinizi yazabilirsiniz. Aynı adımları sonraki projede birkaç dakikada tekrar etmek, tek bir uzantıyı bütün dosyalara uygulamaktan daha güvenilir bir iş akışı kurar.